Blog SportsWebinar > Nowinki > Zastosowanie diety LOW FODMAP w leczeniu zespołu jelita drażliwego

Zastosowanie diety LOW FODMAP w leczeniu zespołu jelita drażliwego

Dieta uboga w FODMAP ostatnimi czasy znajduje szerokie grono zwolenników i niekiedy, w przypadku różnego typu dolegliwości ze strony układu pokarmowego, bywa rzeczywiście pomocna.

FODMAP

FODMAP to fermentujące oligosacharydy, disacharydy, monosacharydy i poliole, a więc rodzaj krótkołańcuchowych węglowodanów, które nie są w pełni trawione lub są zbyt wolno wchłaniane w jelitach. Charakteryzują się one aktywnością osmotyczną, czego konsekwencją może być nagromadzenie się wody w jelitach i fermentacja. Skutkiem ich rozkładu jest produkcja gazów, takich jak metan i wodór, które rozciągają ściany jelit i mogą prowadzić do nieprzyjemnych oraz dokuczliwych odczuć związanych z układem trawiennym.

Dieta LOW FODMAP swoje powstanie zawdzięcza naukowcom z Monash Univeristy, którzy opracowali ją w celu zmniejszenia lub eliminacji problemów żołądkowo-jelitowych, głównie u osób z zespółem jelita drażliwego (IBS). Z założenia wyklucza lub ogranicza ona grupy produktów zasobnych w FODMAP.

Choć początkowo badań z zastosowaniem diety LOW FODMAP było niewiele, to okazywały się one wybitnie obiecujące. Notowano przykładowo, że zmniejszenie objawów obserwowano nawet u 86% pacjentów z IBS [1].

W roku 2018 opublikowano przegląd systematyczny i meta-analizę badań naukowych w tym temacie [2]. Do analizy włączono dziewięć publikacji, które w sumie obejmowały 561 uczestników. Pacjenci we wszystkich próbach mieli zdiagnozowany IBS (występowały różne jego podtypy – z dominującymi biegunkami, zaparciami, mieszane lub z typem nieokreślonym).

Jak się okazało – dieta o niskiej zawartości FODMAP była skuteczna w łagodzeniu objawów i poprawy jakości życia u pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Dalsze badania są jednak wymagane by zbadać długofalowe wyniki, bezpieczeństwo tego typu diet, długoterminowy ich wpływ na mikrobiotę jelitową oraz opłacalność w porównaniu z innymi metodami.

Niestety dieta LOW FODMAP ma swoje wady i może nieść za sobą potencjalne problemy. Eliminacja szerokiej gamy pokarmów zwiększa ryzyko niedoborów pokarmowych, stąd powinna być odpowiednio skomponowana by uwzględnić wystarczającą podaż witamin, składników mineralnych, czy NNKT. Niestety przez istotnie niższą podaż błonnika, równie kłopotliwe mogą być zmiany w mikrobiocie jelitowej, których długoterminowy wpływ na zdrowie jest jeszcze niejasny. Aktualnie, najrozsądniejszym rozwiązaniem jest więc podjęcie się odpowiednio zbilansowanego jadłospisu LOW FODMAP na stosunkowo krótki okres (4-6 tygodni), a następnie stopniowe wprowadzanie pokarmów zasobnych w FODMAP i obserwacja reakcji na poszczególne pokarmy. Sukcesem jest odnalezienie konkretnych produktów, które powodują u pacjenta niepożądane objawy.

1. Nanayakkara W, Skidmore P, O’Brien L i in. Efficacy of the low FODMAP diet for treating irritable bowel syndrome: the evidence to date. Clin Exp Gastroenterol. 2016 Jun 17;9:131-42
2. Schumann D, Klose P, Lauche R i in. Low fermentable, oligo-, di-, mono-saccharides and polyol diet in the treatment of irritable bowel syndrome: A systematic review and meta-analysis. Nutrition. 2018 Jan;45:24-31.

Dodaj komentarz